Her sevenin yarası var
Benimkisi niye ağır
Ben yarime diyemedim
Dedim yardır belki acır...
Öyle bir sevdasın ki gönlümde, ne başı var ne de sonu.Kimseler bilemez,kimseler anlayamaz sana olan sevdamı.Aldığım her nefes,seni biraz daha işliyor içime.Şuan bile bir önce ki ana göre daha çok seviyorum.Senin sevdanla son noktayı koydum gönlüme...Öyle bir anda girdin ki hayatıma,en üzgün anımı sonsuz mutluluğa çevirdin.Hayaldin gerçek oldun.Kendine göre bana üzüntüden başka birşey vermedin ama bunun doğru olmadığını çok iyi biliyorsun. Gerçek olacak hayaller kurdurttun bana.Tutabileceğin sözler verdin,umut ektin içime,hayatım seninle anlam kazandı...Sende biliyorsun ki Allah bizi birleştirmek için bütün kapıları açtı.Şimdi o kapıları kapatmak bize yakışmaz.Bütün olumsuzluklara rağmen ellerimizi,kalplerimizi birleştirdik.Hemde hiç ayrılmayacak şekilde.İleride bu satırları tekrar okuduğumuz da iyi ki ellerimizi ayırmadık,biran olsun sevdamızdan vazgeçmedik diyeceğiz,ve şuan yaşamadığımız anları,zamanı gelince acısını çıkartarak yaşayacağız.Şuan kimse bilmese de iki tane küçücük ve çok sevdiğimiz sebeplerimiz var.
Her olumsuzluğa rağmen seni çok seven,sonuna kadar destek olan ŞEKER var...Alın yazısı olmuşuz bir kere.Kaçmaya çalışmak,unutmaya çalışmak çok şükür ki sonuç vermeyecek.Mühürlenmiş gönüller,bir yazılmış kaderler.İşte şimdi heranda destek,sonuna kadar sevmek varken NEDEN GÜLÜM?Hiç istemememize rağmen bu şarkıyı dinlemek zorunda kalmak?
